Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5798 K.2024/13715

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesi gereğince, sanık müdafinin 1 haftalık kanuni süresi içerisinde temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

Katılan vekilinin temyiz istemine ilişkin olarak yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Sanık Müdafinin Vekalet Ücreti Talebiyle Sınırlı Temyiz İsteminin İncelenmesinde:

Sanık müdafinin yüzüne karşı 24.05.2023 tarihinde tefhim edilen hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra, 06.06.2023 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. Sanık Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde:

Sanığa yüklenen“2011 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/b. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 11.11.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla;