Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5950 K.2023/11145

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2014/272 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2014/272 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 25.05.2022 tarihli ve 2021/4639 Esas, 2022/10068 Karar sayılı kararı ile "15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4,

5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. ...

14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2023 tarihli ve 2022/668 Esas, 2023/561 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mükellef sanığın 2011 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, sanık her ne kadar savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek sahte fatura kullanmadığını ifade etmiş ise de, Mahkemece dosyada mevcut "Elektronik cihaz ve parçalarının toptan ticareti ve otomasyon sistemleri faaliyeti ile iştiga eden mükellef sanığın 2011 takvim yılınında hakkında sahte fatura düzenlediği hususundan vergi tekniği raporu bulunan ...Nakliyat ... ... Ltd.

Şti. tarafından sahte olarak düzenlendiği tespit edilen KDV hariç 158.904,18 TL tutarında 16 adet sahte faturayı ilgili dönem KDV beyannamelerinde indirim konusu yapmak suretiyle kullandığı, gerçek mal alışların sahte faturalar ile belgelendirdiği,

sahte fatura tutarlarının 2011 yılında satılan mal maliyet tutarının %44'üne tekabül ettiği, indirilecek KDV toplamının ise %43,48'sini sahte belgelerin oluşturduğu ve ödemeleri tevsik edici herhangi bir belge ibraz edilmediğine" dair vergi suçu raporu ve ekleri ile toplanan deliller bir bütün değerlendirilip edilen kanaat ile sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde sahte fatura kullanma suçunun unsurları itibariyle oluştuğu kabul edilerek cezalandırılmasına dair temyize konu mahkumiyet kararının verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemi yönünden; hükmün esasını oluşturan mütalaa ve vergi raporlarının içeriği, sanığın ticari faaliyetin gerçek olduğuna dair ticari teamüllere uygun herhangi bir belge ibraz etmemesi, faturaları düzenleyen mükellef hakkında vergi tekniği raporunun bulunması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinde yapılan değişiklikle "Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında... indirilir" hükmüne yer verildiği.

7394 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34 üncü maddenin birinci fıkrası ile "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını,

bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir" ve aynı maddenin ikinci fıkrasındaki "Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır" hükümleri uyarınca, kanunun yayımı tarihinde kovuşturma evresinde olan dosyalarda, hüküm tarihinden önce ödeme yapılması halinde soruşturma evresinde yapılan ödemeler için öngörülen,

verilecek cezanın yarı oranında indirilmesi gerektiği cihetle; dosyada mevcut Çekirge Vergi Dairesi Müdürlüğünün 21.08.2023 tarihli cevabi yazısında davaya konu borcun tamamının ödendiğinin belirtildiği ve ekinde yer alan tahsilat fişlerine göre hüküm verilmeden önce 07.09.2022 tarihinde ödeme yapmak suretiyle zararı gideren sanık ...'un etkin pişmanlıktan yararlanma iradesi göstermesine karşın, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR