Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5972 K.2023/10574

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz

edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında defter,kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2022/358 Esas, 2023/222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin a fıkrasının ikinci bendi, 7394 sayılı Kanun'un dördüncü maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; defter ve belge isteme yazısının usulüne uygun tebliğ edilmediğine, sanığın şeklen şirket temsilcisi olduğuna, ticari defter ve belgelere erişimi bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, dava şartı olan mütalaaya uygun olarak vergi incelemesine esas olmak üzere istenen 2006 yılına ait defter ve belgelerin istendiği yazının, 12.12.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğine rağmen ibraz etmediğinden bahisle defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Sanık sorgusunda; şirkette hissedar ve müdür olmakla birlikte diğer hissedar olan eşinden boşandığı için işletmeye giremediğini, iş yeri ile ilgisinin kalmadığını, evraklara ulaşma imkanının da bulunmadığını beyan etmiştir. 3. Mahkemece; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile

eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, tayin edilen ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Adli sicil kaydının incelenmesinde; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmamış olması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 tarihli ve1999/11-273 Esas, 1999/288 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu, bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde, VUK'nin 139 uncu maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmasına gerek bulunmaması; defter, kayıt ve belgeleri saklama sorumluluğunun şirket yetkilisi sanığa ait olması ve sorgusunda, bildirimden haberi olsaydı dahi defter ve belgeleri incelemeye sunamayacağını beyan etmesi karşısında, yüklenen suçun tüm unsurları itibariyle oluştuğu, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2022/358 Esas, 2023/222 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,