Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6080 K.2023/8982

Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 06.06.2023 tarihli2019/10292 Esas, 2023/4809 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2023 tarihli itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesi uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yüksek dairenin ilamında "5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrasında, özel belgede sahtecilik suçunun hapis cezasının alt sınırının 1 yıl olarak düzenlenmiş olması karşısında, sanık hakkında aynı suçtan hüküm kurulurken alt sınırın 1 yıl olduğu gözardı edilir biçimde "alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir sebep bulunmamakla suçun işleniş biçimine göre takdiren ceza tayini ile 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ve Adli Emanetin 2013/32-33-34-35-95 sırasına kaydedilen suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanması yerine sahiplerine iadesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur" denildikten sonra karar kısmında "onanmasına" denilmek suretiyle gerekçe ve karar arasında çelişki oluşturulmuş olması, görüşüne ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 06.06.2023 tarihli 2019/10292 Esas, 2023/4809 Karar sayılı ilamının ıslak imzalı aslının karar kısmında gerekçe ile uyumlu şekilde "bozulmasına" karar verildiği ancak UYAP kayıtlarına işlenmesi sırasında maddi hata yapılmak suretiyle gerekçede "5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrasında, özel belgede sahtecilik suçunun hapis cezasının alt sınırının 1 yıl olarak düzenlenmiş olması karşısında,

sanık hakkında aynı suçtan hüküm kurulurken alt sınırın 1 yıl olduğu gözardı edilir biçimde "alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir sebep bulunmamakla suçun işleniş biçimine göre takdiren ceza tayini ile 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ve Adli Emanetin 2013/32-33-34-35-95 sırasına kaydedilen suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanması yerine sahiplerine iadesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur" denilmesine rağmen karar kısmında hükmün sehven "onanmasına" karar verilmesi suretiyle hükümde çelişki oluşturulduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 06.06.2023 tarihli 2019/10292 Esas, 2023/4809 Karar sayılı ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kavak Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2015 tarihli 2015/6 esas, 2015/367 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak , oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,