Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6163 K.2024/5825

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis cezası ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından 13.06.2022 tarihli ilamı ile anılan hükümlerin; yasa değişikliği nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sanık hakkında, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca bir kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun’un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; defter ve belge gizleme suçu yönünden yapılan tebligatın usulsüz olduğuna, sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Vergi mükellefi olan sanık hakkında, vergi incelemesi için istenen ve varlığı sabit olan 2010,2011 ve 2012 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini 17.06.2013 tarihinde yapılan usulüne uygun tebligata rağmen ibraz etmemek suretiyle defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddiasıyla defter ve belge gizleme ve gerçek bir ticari alışverişe dayanamayan faturalar düzenlediği iddiasıyla sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında; odun ve talaş satışı yaptığını, sahte fatura kullanmadığını, defter ve belgelerinin trafik kazasında kaybolduğunu beyan etmiştir.

3. Mahkemece, sanık savunması, mütala, vergi suçu raporu, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın 2010,2011,2012 yıllarında düzenlediği faturaların gerçek bir mal ve hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu bu suretle sahte fatura düzenleme ve defter ve belge gizleme suçlarını işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sahte Fatura Düzenleme Suçu Yönünden

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu dikkate alındığında, 2012 yılı aralık ayında karşıt Ba bildirimiyle mükelleften mal aldığını beyan eden firmalar olduğu, böylece suç tarihinin 31.12.2012 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Defter, Kayıt Ve Belgeleri Gizleme Suçu Yönünden

Defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunmadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması hâlinde VUK'nin 139. maddesinde yazılı durumların ve usulüne uygun tebligatın aranmasına gerek bulunmaması karşısında; sanığın yapılan tebligatın usulsüz olduğuna dair temyiz isteği yerinde görülmemiştir. Ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün,, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Defter, Kayıt Ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,