Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6324 K.2025/187

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 38. maddesi uyarınca dava zamanaşımını durduran veya kesen nedenlerin kanunda açıkça gösterilmesinin gerektiği, bu nedenlerin yorum veya kıyas yoluyla genişletilmesi mümkün olmadığı nazara alındığında; sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanmasına yönelik verilen durma kararının, zamanaşımı süresini durduran veya kesen bir neden olduğuna ilişkin herhangi bir kanuni düzenlemenin bulunmadığı belirlenerek ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.05.2009 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 20.04.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu ve bu sebeple 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek inceleme yapılmış, ancak;

Sanığa yüklenen “Mühür bozma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında bozma öncesi mahkûmiyet kararının verildiği 18.06.2015 tarihinden, bozma sonrası mahkûmiyet kararının verildiği 14.07.2023 tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,