Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6372 K.2025/11474

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23/09/2020 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 23.06.2021 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçun Kanun'da belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi bulunmakla, zamanaşımını en son kesen 23/06/2014 tarihli mahkumiyet tarihinden hüküm tarihine gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,