Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6559 K.2024/583

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2019/9994 Esas, 2023/4900 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2023 tarihli ve KD - 2023/120678 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesi gereği itiraz başvurusu üzerine dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Dairemizin 07.06.2023 tarihli, 2019/9994 Esas ve 2023/4900 Karar sayılı kararı ile, sanık ... temyizden vazgeçme dilekçesi sunduğu halde sanık hakkında kurulan hükümlerin esastan incelendiği ve "Onama, bozma" kararları verildiği, sanık ... tarafından yapılan temyiz başvurusundan feragat edilmediği halde "incelenmeksizin iade" kararı verildiğinden bahisle sanık ... hakkında verilen "onama ve bozma" kararları ile sanık ... hakkında "İncelenmeksizin iade" kararlarının kaldırılmasına sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden dosyanın incelenmeksizin iadesine, sanık ... hakkında kurulan hükümlerin düşmesine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dairemizin 07.06.2023 tarihli, 2019/9994 Esas ve 2023/4900 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri temyizen incelenirken temyizden vazgeçme dilekçesi sunan sanık ... olduğu halde, kararı temyiz eden diğer sanık ... hakkında "incelenmeksizin iade" kararı verildiği, temyizden vazgeçen sanık ... hakkında kurulan hükümlerin ise incelenerek "onama ve bozma" kararları verildiği belirlenmekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemizin 07.06.2023 tarihli, 2019/9994 Esas ve 2023/4900 Karar sayılı ilamındaki sanık ... hakkında kurulan "incelenmeksizin iade" kararı ile sanık ... hakkında kurulan "onama ve bozma" kararlarının KALDIRILMASINA,

3. Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden; Sanığın, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra 07.02.2020 tarihli dilekçe ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

4. Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 165 inci maddesinin birinci fıkrası ve 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.06.2015 tarihli mahkûmiyet tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

İlamdaki diğer hususların aynen korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,