Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6595 K.2024/1646

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında sahte fatura düzenleme veya kullanma suçundan 3 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün;...

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde, 7394 sayılı Kanun'un 4 ve 5 inci maddeleriyle yapılan değişiklik uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir. 3. ...

Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2022/193 Esas, 2023/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan, 3 kez 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kastı olmadığı için yasal unsurları oluşmayan suçlardan eksik araştırma ve incleme ile ayrı ayrı hükümler verilmiş olması nedeniyle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... Mal Müdrülüğü mükellefi olan sanığın 2009, 2010 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve kullandığı iddiasıyla dava açılmıştır. 2. Vergi raporları ve dava şartı olan mütalaa dosya arasında bulunmaktadır. 3. Sanık suçlamaları kabul etmemiş, 2010 ve 2012 yıllarında yapılan alışverişleri bizzat kendisinin yaptığını, sahte olma imkanı olmadığını beyan etmiştir. 4. 09.05.2016 havale tarhli bilirkişi raporu dosya arasında bulunmaktadır.

5. Mahkeme bozma ilamına uyma kararı vermiş ancak Vergi Dairesinden 7394 sayılı düzenleme ile getirilen mükellefin ödemesi gereken ceza ve zayi olup olmadığını sormamıştır. 6. Mahkemesince sanığın ödeme gücünün olmadığı beyanı nedeniyle lehe hükümler uygulanmadan temyize konu mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. 2009 ve 2010 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme ve Kullanma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında tek suç gibi hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olması karşısında.

Sanığın yargılama konusu 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemleri için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. B.

2012 takvim yılında Sahte Fatura Düzenleme ve Kullanma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden A. Sanığın savunmasında, suçlamayı kabul etmemesi ve sahte fatura düzenleyip kullanmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından:

1. Fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde;temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, 2. Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise; a.

Faturaları düzenleyen ve kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, b.

Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, c. Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, d.

Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması, B. Bozmaya uyulmasına karar verilmesine rağmen, Vergi Dairesine müzekkere yazılarak 7394 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesiyle 213 sayılı yasaya eklenen geçici 34 maddesi uyarınca suça konu fiillerle ilgili verginin ziyaa uğratılıp uğratılmadığının tespit edilerek, uğratıldığının tespiti halinde;

hükümlünün, tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını ödeyip ödemediği ile ödenmiş olması halinde hangi tarihte ödendiği hususunun sorulması ve bu miktarı ödemesi için sanığa uygun bir mehil verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet kararları verilmesi, C.

İddianamede, dava şartı olan mütalaaya uygun olarak sanık hakkında, "2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarından dolayı kamu davaları açılmış olması ve "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olması nedeniyle; mahkemece her bir suç için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde tek hüküm kurulmuş olması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. 2009 ve 2010 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme ve Kullanma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle ...

Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2022/193 Esas, 2023/176 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, B.

2012 takvim yılında Sahte Fatura Düzenleme ve Kullanma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle ...