Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6643 K.2024/13709

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kamu davası hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/7. maddesi uyarınca mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesi için, "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava" olmasının gerekeceği;

dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ışığında, Mahkemenin mükerrer dava nedeniyle ret kararına dayanak olan Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/149 Esas, 2015/517 Karar sayılı dosyası ile iş bu dava dosyası arasında mükerrerlik bulunmadığı anlaşılmakla, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun kabul edilmesi karşısında;

Sanığa yüklenen “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçunun, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/a-2. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/2-a. maddelerinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 22.05.2015 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilmesi,