Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6858 K.2024/1759

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, hakkında beraat kararı verilen sanık lehine hükmedilen vekâlet ücretine münhasır olduğu belirlenmiş, temyiz incelemesi bu hususla sınırlı tutulmuştur. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2020 tarihli ve 2019/151 Esas, 2020/114 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı fıkranın son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2020/2662 Esas, 2023/393 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine yapılan duruşmalı inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine ve beraat eden ve kendisini avukat vasıtasıyla temsil ettiren sanık lehine AAÜT gereğince 5.500.-TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanık ...'a verilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; vekâlet ücretinin hem İlk Derece Mahkemesi yönünden hem de istinaf yargılaması yönünden ayrı ayrı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesince hakkında beraat kararı verilen sanık lehine 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168 inci maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca maktu vekâlet ücretine hükmedildiği, ayrıca İlk Derece Mahkemesi yönünden de vekâlet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2020/2662 Esas, 2023/393 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara