Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/7350 K.2025/4721

Sanık hakkında Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 16.04.2018 tarihli ve 2018/3300 Esas, 2018/3544 Karar sayılı kanun yararına bozma kararı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, kanun yararına bozma nedeniyle sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 21.01.2020 tarihli ve 2017/15-618 Esas, 2020/16 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kanun yararına bozma konusu Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2017 tarihli ve 2017/428 Esas, 2017/845 Karar sayılı kararının kesinleştiği 18.10.2017 tarihinden, Özel Dairenin bu hükmün kanun yararına bozulmasına karar verdiği 16.04.2018 tarihi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.07.2018 tarihinden, deneme süresi içinde ikinci suçun işlendiği 27.05.2021 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 16.04.2018 tarihli ve 2018/3300 Esas, 2018/3544 Karar sayılı kanun yararına bozma kararına konu, Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2017 tarihli ve 2017/428 Esas, 2017/845 Karar sayılı kararı ile resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 206/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca neticeten 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olması ve hükmün aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına bozulmuş olması nedeniyle ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 6. paragrafından sonra gelmek üzere, "5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle, cezasının 1.500,00 TL adli para cezası olarak infazına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,