Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/771 K.2026/945

Yapılan ön incelemesi neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin yasal şartları oluşmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.05.2011 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 02.01.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1.Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nin 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Kabule göre ise. Sanık hakkında Mahkemenin 2005/1593 Esas, 2007/646 Karar sayılı, 24.09.2007 tarihli kararında verilen 3 ay 10 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilerek sanığın neticeten 2000 TL adli para cezası ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, bu hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi sonucunda Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2010/16936 Esas, 2011/771 Karar sayılı, 11.02.2011 tarihli kararı ile 5271 sayılı CKM'nun 231.

Maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının değerlendirilmesi için sair yönler incelenmeksizin bozulduğu, akabinde Mahkemenin 2011/157 Esas, 2011/267 Karar sayılı, 08.04.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında 3 ay 10 gün hapis ve 20 TL adli para cezası hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5271 sayılı CMK'nun 231/7. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verildiği,

sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi üzerine temyize konu 2021/1135 Esas, 2022/323 Karar sayılı 20.04.2022 tarihli karar ise hüküm açıklanarak sanığın neticeten 3 ay 10 gün hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, Mahkemenin 2005/1593 Esas, 2007/646 Karar sayılı, 24.09.2007 tarihli kararının sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi,

aleyhe temyiz bulunmaması nedeni ile 3 ay 10 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilerek sanığın neticeten 2000 TL adli para cezası ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılması yönünde kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden CMUK'nun 326/son maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,