Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/857 K.2023/5012

İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2001/1073 Esas, 2004/818 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 315 ... maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2004 tarihli ve 2001/1073 Esas, 2004/818 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik suçundan, 765 sayılı ... Ceza Kanunu’nun 350 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2001/1073 Esas, 2004/818 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; ek kararın incelenip lehine olan kanunun uygulanmasına, kararın kendisine tebliğ edilmediğine, mağdur olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilen hükümde yer alan kanun yolu bildiriminin usulüne uygun olmaması nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35 ... maddesine göre 18.11.2005 tarihinde yapılan tebliğ işlemi usulsüz ise de, aynı Kanun'un "Usulüne aykırı tebliğin hükmü" başlıklı 32 nci maddesinde yer alan "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran;

cezaevi idaresi vasıtasıyla gönderdiği dilekçesi üzerine gerekçeli kararın sanığa 19.12.2018 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 28.11.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığının anlaşılması karşısında, aynı Kanun’un 315 ... maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna ... yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, temyiz isteminin reddine dair 01.12.2022 tarihli ek karar sonucu itibarıyla doğru olmakla birlikte, kararın kanuni dayanağı olarak 1412 sayılı Kanun’un 315 ... maddesinin gösterilmesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2001/1073 Esas, 2004/818 Karar sayılı ek kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden ek kararın, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği 01.12.2022 tarihli ek kararın karar bölümünden "CMK 296." ibaresi çıkartılıp yerine "1412 sayılı Kanun’un 315 ..." ibaresinin eklenmesi suretiyle ek kararın, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,