Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/929 K.2023/4124

Sanık hakkında mühür bozma suçundan açılan kamu davasında; 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203/1, 43, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile sanığın cezalandırılmasına karar verildikten sonra Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/711-1178 Esas, Karar sayılı ilamı ile kesinleşen 3.000 TL adli para cezasının mahsubuna karar verildiği, bu nedenle hükmün temyizi kabil olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2009 tarihli ve 2009/156 Esas, 2009/1454 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası gereğince Davanın reddine karar verilmiştir.

2. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2009 tarihli ve 2009/156 Esas, 2009/1454 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin, 11.10.2012 tarihli ve 2011/9987 Esas, 2012/10181 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2013 tarihli ve 2012/1936 Esas, 2013/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci, 52 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 3.000,00 TL adli para cezasının mahsubuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve söz konusu karar 25.04.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2017 tarih ve 2017/42 Esas, 2017/728 Karar sayılı yazısı ile, sanığın denetim süresi içinde 02.03.2016 tarihinde işlediği suç nedeniyle ihbar edilmiştir. 5. İhbar üzerine, Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2020/172 Esas, 2021/208 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci, 52 nci maddeleri ile uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 3.000,00 TL adli para cezasının mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyizi; atılı suç yönünden zamanaşımı süresinin dolduğuna, 2. Katılan vekilinin temyizi; sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.04.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 02.03.2016 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu tespit edilmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın sorgusunun yapıldığı 06.05.2009 tarihi olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması nedeniyle mahkemece sanık hakkında açılan kamu davası yönünden düşme hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2020/172 Esas, 2021/208 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,