Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/940 K.2024/535

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2013 tarihli ve 2012/869 Esas, 2013/294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hüküm açıklanmış ve ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2016/134 Esas, 2016/312 Karar sayılı kararı ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) bendinin ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2016/134 Esas, 2016/312 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.05.2022 tarihli ve 2021/6236 Esas, 2022/9869 Karar sayılı kararı ile "hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin üç, dört, beş ve altıncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle başkaca yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2022 tarihli ve 2022/415 Esas, 2022/877 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) bendinin ikinci cümlesi, 359 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık kararı temyiz etmek istediğine dair dilekçe ibraz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında vergi suçu raporu ve rapor değerlendirme komisyonu mütalaası düzenlenerek defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan dava açılmıştır.

2. Mükelleften 2007 takvim yılına ait defter ve belgelerin istenildiği 07.03.2012 tarihli isteme yazısının, mükellefin ikamet adresinde bulunamaması nedeniyle mahalle muhtarına 22.03.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık savunmasında kendisine bir tebligat yapılmadığını, muhtara yapılmış ise bundan da haberdar olmadığını, kendisinin sadece kağıt üzerinde şirket ortağı olduğunu, işlerle ağabeyi olan ...nün ilgilendiğini, bu nedenle suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

4.Sanığın, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 31.03.2011 tarihli ve 2009/432 Esas, 2011/142 Karar sayılı kararı ile şirket mükellefiyetinin son bulması nedeniyle tasfiye memuru olarak tayin edildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesi ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuş, ayrıca hakkında etkin pişmanlık hükümleri de uygulanmıştır.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının (son) cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.05.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 31.10.2015 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1. Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında; 07.03.2012 tarihli isteme yazısının sanığın bilinen adresine suç tarihinde yürürlükte olan 213 sayılı Kanun'un 102 inci maddesinde düzenlenen tebliğ usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği anlaşılmakla, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Görkem.. Ltd. Şirketinin mükellefiyetinin son bulması nedeniyle ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 31.03.2011 tarihli ve 2009/432 Esas, 2011/142 Karar sayılı kararı ile tasfiye memuru olarak atanan sanığa, şirketin 2007 takvim yılına ait defter ve belgelerinin teslim edildiğine dair tutanak bulunup bulunmadığının araştırılması, şirketin önceki temsile yetkili müdürlerinin tanık sıfatıyla dinlenilerek önceki yıllara ait defter ve belgelerin tasfiye memuru olan sanığa teslim edilip edilmediği hususlarının sorulması, sanığın tasfiye memuru olduğu tarihten önceki yıllara ait defter ve belgelerin kendisine teslim edildiğine dair herhangi bir bilgi veya belgenin bulunmaması halinde beraatine hükmolunması gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2022 tarihli ve 2022/415 Esas, 2022/877 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,