Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/1056 K.2025/788

Antalya 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli ve 2019/206 Esas, 2020/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2020/1651 Esas, 2021/2568 Karar sayılı kararı ile duruşmalı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile beraat hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51 ve 53. maddeleri uyarınca hükmolunan 15 ay hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2022 tarihli ve 11-2022/19627 sayılı kararı ile, 213 sayılı VUK'nun 359. maddesinde 7394 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi için 7394 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine iadesine karar verilmiştir. 4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/1241 Esas, 2023/859 Karar sayılı kararı ile duruşmalı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile beraat hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51 ve 53. maddeleri uyarınca hükmolunan 15 ay hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına ilişkin temyize konu işbu karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında 2016 takvim yılına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, mükellefiyeti bağlı olduğu vergi dairesince 31.08.2018 tarihinde re'sen terkettirilen sanığın MERNİS sisteminde kayıtlı ikamet adresine tebliğe çıkartılan defter, kayıt ve belgeleri isteme yazısının, aynı konutta birlikte ikamet eden yakını E.A'ya tebliğine ilişkin 12.10.2018 tarihli işlemin, 213 sayılı VUK'nun "Tebliğ evrakının teslimi" başlığı altında düzenlenen ve özel hüküm niteliğinde bulunan,

05.12.2017 tarihli ve 30261 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.01.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesi ile değişik 213 sayılı VUK'nun 102. maddesine aykırı olduğu ve bu nedenle söz konusu 12.10.2018 tarihli tebliğ işleminin hukuken geçersiz olduğu,

sanığın savunmasında annesi E.A'nın defter, kayıt ve belgeleri isteme yazısını kendisine geç ulaştırdığını ancak sonrasında ibrazı istenen defter, kayıt ve belgeleri katılan kuruma teslim ettiğini beyan etmesi ve sanığın 2016 takvim yılına ait defter ve belgeleri başka bir vergi incelemesi nedeniyle 06.01.2020 tarihinde katılan kuruma teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraatine verilmesi gerektiği gözetilmeden isabetsiz gerekçeyle mahkûmiyetine hükmolunması, 2- Kabule göre;

defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı VUK'nun 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında.

213 sayılı VUK'nun 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/1241 Esas, 2023/859 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi