Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/1480 K.2024/5586

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre. 1.İstanbul Anadolu

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2014 tarihli ve 2011/183 Esas, 2014/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2014 tarihli ve 2011/183 Esas, 2014/94 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/12742 Esas, 2021/8494 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir. 3. Onama ilamı üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Basşavcılığı'nın 05.05.2023 tarihli ve KD-2023/46658 sayılı yazısı ile " ..sanığın, hüküm tarihinde Maltepe

2. No.lu L Tipi Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın kısa kararın okunduğu oturumda hazır edilmeksizin ya da ses ve görüntü bilişim sistemi (SEGBİS) aracılığı ile savunması alınmaksızın hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması..." gerekçesiyle onama ilamına karşı itirazda bulunmuştur. 4. İtiraz üzerine, Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 17.05.2023 tarihli ve 2023/1791 Esas, 2023/4165 Karar sayılı kararı ile "itirazın kabulüne...dairemiz onama ilamının kaldırılmasına...sanığın savunma hakkı kısıtlandığından İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2014 tarihli ve 2011/183 Esas, 2014/94 Karar sayılı kararının sanık ... Yönünden bozulmasına..." karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine, İstanbul Anadolu

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2023 tarihli ve 2023/438 Esas, 2023/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçun sübut bulmadığına, suç vasfında hataya düşüldüğüne ve kararın usul yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2011 tarihli ve 2011/6-94 Esas, 2011/133 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, sanığın eylemine ilişkin 25.03.2014 tarihli mahkûmiyet hükmünün “onanmasına” dair Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/12742 Esas, 2021/8494 Karar sayılı ilamının karar tarihi olan 14.10.2021 tarihinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2023 tarih ve 2023/46658 sayılı itirazı üzerine, Dairemizce sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği 17.05.2023 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede.

Sanığın yargılama konusu resmi belgede sahtecilik suçu için, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.03.2014 tarihli ilk mahkumiyet kararı olduğu ve itiraz nedeniyle duran 1 yıl 7 ay 3 günlük süre de eklendiği hâlde, anılan tarihten hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeksizin, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2023 tarihli ve 2023/438 Esas, 2023/507 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,