Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/16 K.2024/1045

Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2016 tarihli ve 2016/69 Esas, 2016/540 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, temyiz edilmeden 21.10.2016 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.11.2023 tarihli ve 2023/21718 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/125329 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/125329 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan resmi belgede sahtecilik suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca 12 yıl olduğu nazara alındığında,

Sanığın müsnet suçu 03/09/2005 tarihinde işlediği, bozma öncesi yapılan yargılamada 13/03/2006 tarihinde sanığın mahkumiyetine karar verildiği, sanık hakkında verilen 12/05/2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 07/10/2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 11/03/2012 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 07/10/2009 ile 11/03/2012 tarihleri arasında (2 yıl 5 ay 4 gün) dava zamanaşımı süresinin durduğu,

denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 11/03/2012 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı ve son olarak 19/09/2016 tarihinde sanık hakkında hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla; zamanaşımının durduğu süreler (2 yıl 5 ay 4 gün) mahsup edildikten sonra,

zamanaşımını kesen son işlem olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu suç yönünden bozma öncesi verilen mahkumiyet kararının tarihi olan 13/03/2006 tarihinden, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilen 19/09/2016 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde düzenlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü.

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2009 tarihli ve 2008/531 Esas, 2009/218 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının kesinleştiği 07.10.2009 tarihi ile Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2014/271 Esas, 2015/255 Karar sayılı kararına konu denetim süresi içerisinde işlenen hırsızlık suçunun suç tarihi olan 11.03.2012 tarihi arasında zamanaşımının durduğu ve durma süresi de dikkate alındığında,

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanık hakkındaki Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2006 tarihli ve 2005/284 Esas, 2006/106 Karar sayılı mahkûmiyet kararından hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2016 tarihli ve 2016/69 Esas, 2016/540 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeni sanığın cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği DÜŞMESİNE,

4. Sanık hakkındaki İNFAZIN DURDURULMASINA, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal TAHLİYESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,