Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/164 K.2024/2411

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. a) Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2013 tarihli kararı ile sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

b) Sanığın temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 20.04.2016 tarihli kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan dolayı suça konu çeke ilişkin olarak alt sınırdan uygulama yapılması yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçeyle teşdiden uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

c) Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 2016/159 Esas, 2016/213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Bu karar 11.11.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

d) Sanığın, Alanya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli kararı ile denetim süresi içerisinde 09.04.2019 tarihinde işlediği karşılıksız yararlanma suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 09.09.2022 tarihinde kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

e) Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/320 Esas, 2022/447 Karar sayılı kararı ile Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 2016/159 Esas, 2016/213 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.01.2024 tarihli, 2023/139322 sayılı ve kamu davasının düşürülmesi görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçun sübut bulmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikâyetçi ...'nun yetkilisi olduğu ...İnşaat Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketine ait Finansbank ...

Şubesinin 15.06.2010 keşide tarihli, ...seri numaralı, hamiline düzenlenmiş, 1.250,00 TL bedelli çekin sahte olarak üretilerek piyasaya sürüldüğü ve katılan ... tarafından 16.06.2010 tarihinde Fnansbank ...Şubesine ibrazında çekin sahte olduğunun anlaşıldığı, sanığın suça konu çek...isimli bir şahıstan aldığını ileri sürmesine rağmen yapılan araştırma sonucunda bu kişiye ulaşılamadığı ve bu kişinin hayali bir şahıs olup sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmada bulunduğu,

suça konu çekteki sahteliğin sanık ... tarafından yapıldığı tespit edilememesine rağmen sahte olduğunu bildiği resmi belge niteliğindeki bankanın maddi varlığı olan çeki katılanlara verdiği, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediğinden bahisle hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 3. Mahkeme tarafından sanığın savunması, bilirkişi raporu, Mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının (son) cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.11.2016 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 09.04.2019 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1. İddia, savunma, ekspertiz raporu, mahkeme gözlemi, ilgili cevabi yazılar ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hüküm de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/320 Esas, 2022/447 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,