Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/1693 K.2025/2665

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2019 tarihli ve 2017/206 Esas, 2019/551 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 03.12.2019 tarihli ve 2019/4487 Esas, 2019/7842 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 18. Ceza Dairesi kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2022 tarihli kararı ile 7394 sayılı Kanun kapsamında değerlendirme yapılmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2022/1005 Esas, 2023/426 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 7394 sayılı Kanun’un ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 25.12.2023 tarihli ve 2023/2476 Esas, 2023/3045 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, dava dosyası temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; eksik inceleme ve araştırma ile verilen mahkumiyet kararının bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/05/2022 tarih "11-2020/118336" sayılı yazısı ile; 7394 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 34 üncü maddenin dördüncü fıkrası gereğince; dosyanın ilk derece Mahkemesine iadesi üzerine, Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli ve 2022/1005 Esas ve 2023/426 Karar sayılı kararı ile ilgili kanun yolunun temyiz olduğu anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 25.12.2023 tarihli ve 2023/2476 Esas 2023/3045 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın dışarıda kaldığı dönemde ... isimli kişinin kendisine yardımcı olduğunu, üzerine şirket kurduğunu, şirket işlerinden anlamadığını, iş yerinde yatıp kalktığını, adı geçen kişiye vekaletname verdiğini, tüm işlemlerin bu kişi tarafından gerçekleştirildiğini ve atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi,

karşısında, sahte fatura düzenleme suçlarında suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik ilkesi gereğince, suçun şekli sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan faillerin cezalandırılmasının gerekeceği ve bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1.Savunmada adı geçen ...'nın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilerek duruşmaya çağrılması, CMK 48. maddesindeki çekinme hakkının hatırlatılması ve suça konu fatura asıllarının temin edilerek adı geçen şahsa gösterilip, faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını beyan etmesi halinde, adı geçen kişinin yazı ve imza örnekleri alınarak, faturalardaki yazı ve imzaların adı geçenin eli ürünü olup olmadığının belirlenmesi için uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2.Faturalardaki yazı ve imzaların adı geçen kişiye ait olmadığının anlaşılması hâlinde ise, sanığın ve bu kişinin işletmenin faaliyeti ile ilgili beyanname veya işletmeye ait bir belge düzenleyip düzenlemediklerinin araştırılması, şirketin kuruluş tarihinden itibaren vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları ile şirketin faaliyetine ilişkin düzenlenen yoklama fişleri, tebliğ alındı belgeleri, şirket adına basılan irsaliyeli faturaların teslimine ilişkin bilgi formları asılları getirtilip gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri hâlinde; belgelerdeki imza ve yazıların sanık ve bu kişiye ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3. Şirket muhasebecisinin bulunup bulunmadığının araştırılarak var ise, açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilerek duruşmaya çağrılması, CMK 46 ve 48. maddelerindeki çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, şirket işlemleri için kiminle muhatap olduğunun sorulması,

4.Faturaları kullandığı belirlenen ve hakkında karşıt inceleme raporu bulunan mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyanın getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, bu mükelleflerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılmaları, CMK’nin 48. maddesi gereğince çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra, söz konusu faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı ve ...'yı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

5. En son Aralık/2013 beyannamesi verilmesi nedeniyle suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2013 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 01.01.2013 olarak yanlış yazılması,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2022/1005 Esas, 2023/426 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,