KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2024/1911 E., 2024/14920 K.
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi EK KARAR
- Tarihi
- 19/12/2023 EK KARAR
- Sayısı
- 2022/975 E. 2023/1956 K
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Karar
- Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.12.2023 tarihli ve 2022/975 Esas, 2023/1956 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ıncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1
Karar Detayı
477 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Ankara 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/290 Esas, 2022/210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c-e) bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi
10. Ceza Dairesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2022/975 Esas, 2023/1956 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan karara yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi
10. Ceza Dairesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2022/975 Esas, 2023/1956 Karar sayılı ek kararı ile katılan vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen.
“On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;
“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2022/975 Esas, 2023/1956 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara