Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/1958 K.2024/5167

Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (F) son bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ve 262.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına, cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, sanığın beraatinin gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Katılanın facebook sitesinden tanıştığı sanığın, kendisini Birleşik Krallığın Askeri Şubesinde Irak ülkesinde görev yapan bir asker olarak tanıttığı, yüklü miktarda para biriktirdiğini, bu parayı banka aracılığıyla havale edemeyeceğini, gümrükle göndermek istediğini, katılandan bu hususta yardım istediğini, daha sonra iletişime geçtiği kişinin paranın gönderilmesi için gerekli olan gümrükleme bedeli olarak 20.000,00 TL para talebinde bulunduğu, katılanın söz konusu miktarı sanık ...'nın banka hesabına gönderdiği,

tekrar iletişme geçtikleri ve başka bir hileli davranışla yine sanık ... hesabına 100.000,00 TL para talebinde bulunduğu, katılanın bu parayı da aynı hesaba gönderdiği, kendisinden tekrar para istenilmesi üzerine güvence olarak kimlik istediği, katılana güvence olarak sahte kimlik kartı fotoğrafı gönderildiği akabinde dolandırıldığını anladığı kabul edilen olayda mahkumiyet hükmü kurulmuştur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanığın üzerine atılı bilişim sistemlerini kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu zincirleme bir şekilde işlediği hususunun sabit olduğu, ilk derece mahkemesinin bilişim sisteminin kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlendiği yönündeki kabulünün yerinde olduğu,

ancak her ne kadar sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının maddi varlığı sayılan nüfus cüzdanı dolayısıyla sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu da işlediği kabul edilmiş ise de gerçekleşen olayda menfaat temin edildikten sonra eylemin açığa çıkmasını önlemek ve katılanı oyalamak maksadıyla nüfus müdürlüğünün maddi varlıklarından olan nüfus kimlik belgesinin fotokopisinin whatsaap üzerinden gönderilmesinin TCK'nın 158/1-d madde ve fıkrasında belirtilen suça vücud vermeyeceği,

adı geçen belgenin menfaat temin edildikten ve suç tamamlandıktan sonra katılana gönderildiği ve bu andan itibaren de herhangi bir menfaat temin edilmediği anlaşılmakla, somut olayda TCK'nın 158/1-d madde ve fıkrasının uygulama olanağının bulunmadığı gerekçesiyle sanık hakkındaki Denizli

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2023 tarih, 2023/305 Esas, 2023/409 Karar sayılı kararı ile Bilişim Sistemleri Banka Veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle ve Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Maddi Varlıklarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280 inci maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin, 27.12.2023 tarihli ve 2023/4823 Esas, 2023/4365 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli