Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2088 K.2026/1377

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında, bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/776 Esas, 2022/914 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 250. maddesi uyarınca seri muhakeme usûlünün uygulanması için verilen durma kararının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 67. maddesinde belirtilen dava zamanaşımını kesen veya durduran nedenlerden biri olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Birleşen Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/292 Esas sayılı dosyası kapsamında, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.06.2014 tarihli ve 2014/21233 Soruşturma, 2014/7502 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında da atılı suçtan kamu davası açıldığı halde, birleşme sonrası bu sanık hakkında herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, zamanaşımı hükümleri de gözetilerek, mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüş;

sanık ...'in aşamalardaki çelişkili savunmaları, birleşen Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/292 Esas sayılı dosyası kapsamında yürütülen yargılama sırasında temyiz dışı sanık ...'in, iş yerinin sanık tarafından işletildiğine yönelik ifadesi, tutanak tanıkları olan ... ve ...'ün inceleme dışı 10.05.2014 tarihli eylemle ilişkin beyanları ve 5271 sayılı Kanun'un 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren ve sanığın mahkûmiyetine karar veren Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki eksik araştırma yapıldığına yönelik bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mühür bozma suçunda, sanığın aynı yere ilişkin olarak her iddianameye kadar olan eylemlerinin zincirleme biçimde işlenmiş tek bir mühür bozma suçunu, iddianameden sonraki eylemlerinin ise ayrı suçları oluşturacağı, zincirleme suça konu eylemlerde 5237 sayılı Kanun'un 203/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca artırım oranı belirlenerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulduktan sonra, sonuç cezanın kesinleşen hükümlerle belirlenen toplam cezadan daha fazla olması halinde, önceden verilen cezaların mahsup edilmesi, aksi durumda sanığa ek ceza verilip verilmeyeceğinin takdir edilmesinin gerekeceği cihetle.

UYAP üzerinden yapılan yapılan incelemede, sanığın aynı iş yerinde 06.05.2014 tarihinde gerçekleştirdiği mühür bozma eylemine ilişkin olarak, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.05.2014 tarihli ve 2014/19021 Soruşturma, 2014/6410 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında, Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2014/287 Esas, 2014/613 Karar sayılı kararı ile kesin nitelikte adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi bakımından, iş bu dosyanın aslı veya onaylı suretinin dosya arasına celp edilmesinden sonra,

zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca değişik gerekçe ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,