Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2141 K.2024/14945

Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2019/514 Esas, 2020/424 Karar sayılı kararı ile sanığın 2017 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün istinaf edilmeksizin 16.10.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.02.2024 tarihli ve 2023/14485 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/17550 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/17550 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13/05/2019 tarihli ve 2019/16985 soruşturma, 2019/15394 esas, 2019/12077 sayılı iddianame ile sanık hakkında sadece "sahte fatura düzenlemek" suçundan cezalandırılması için kamu davası açılması ve her takvim yılı içerisinde işlenen "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" fiillerinin de birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olması karşısında.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170. maddesinin 4. fıkrasında yer alan “İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır.” ve aynı Kanun’un 225. maddesinin 1.fıkrasında yer alan “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklindeki düzenlemelere aykırı olarak, sanık hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı halde sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.05.2019 tarihli ve 2019/15394 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2017 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2019/514 Esas, 2020/424 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2017 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

3. 5271 sayılı Kanun’un, "hükmün konusu ve suçu değerlendirmede mahkemenin yetkisi" başlıklı 225 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; "(1) Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. (2) Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir." hükmü yer almaktadır. 4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde.

Uludağ Vergi Dairesi Müdürlüğünün 4770051984 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık hakkında, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.05.2019 tarihli ve 2019/15394 Esas sayılı iddianamesi ile 06.02.2019 tarihli ve 2019-A-5052/8 sayılı vergi suçu raporu ve 14.02.2019 tarihli komisyon mütalaasına uygun olarak, 2017 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanma suçundan açılmış bir dava ya da verilen bir mütalaa olmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olduğu,

iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulması mümkün bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 2017 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Bursa