Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2565 K.2024/14036

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ... müdafinin temyizinin ise süresinde olmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Sanığın yokluğunda verilip 02.02.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra sanık müdafinin 10.02.2016 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanıklar ..., ... ve ...

Hakkında Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Sanıklara yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 207/1. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, aynı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son sebep olan sanıklar hakkında mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu 19.01.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden,

diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, B.

Sanıklar ..., ... ve ...

Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından hükümlerde bu yönlerden hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak .

2. Sanıklara yüklenen ve yargılamaya konu fiile uyan 5237 sayılı Kanun'un 158. maddesinin (d) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunun mağdurunun GSM şirketi olduğu, aynı GSM şirketinin farklı bayilerine karşı işlenen suçun tek bir mağdura karşı işlendiğinin kabul edileceği;

buna göre, sanıkların dosya kapsamında Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş.ye yönelik eylemleriyle, aynı suç işleme kararı ile kanunun aynı hükmünü değişik zamanlarda ve aynı mağdura karşı birden fazla kez ihlal etmiş olduklarının sabit olması karşısında,

sanıklar hakkında tek bir suçtan hüküm kurularak Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme suç hükümleri gereğince cezalarının artırılması gerektiği ve yine UYAP kayıtlarının incelenmesinde sanıklar hakkında İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/253 Esas ve 2015/107 Karar sayılı kararında benzer nitelikteki fiilleri nedeniyle aynı GSM şirketine yönelik nitelikli dolandırıcılık suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşıldığından, sanıklar hakkında benzer suçlara ve aynı GSM şirketlerine ilişkin davalar araştırılarak, mümkünse mevcut dava ile birleştirilmesi,

birleştirme mümkün değilse bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması, kesinleşmiş hükümlerin zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezaların mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu hükümler kurulması,