Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2575 K.2025/5027

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2022/172 Esas, 2023/793 Karar sayılı kararı ile sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

22. Ceza Dairesinin 29.01.2024 tarihli ve 2024/244 Esas, 2024/169 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşmesine yönelik hüküm kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında zamanaşımı nedeni ile düşmenin şartlarının oluşmadığı, zamanaşımının başlangıç tarihi, dosya kapsamında yapılan işlemler, sanık hakkında tanzim edilen vergi raporlarının tarihleri, zamanaşımının vergisel boyutu dikkate alınmadan karar verildiği, ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu yönünden, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/b maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 12 yıl olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa