Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2641 K.2024/15268

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Kanun’un 359/a-2. maddesi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca 12 yıl olduğu nazara alındığında;

Sanığın müsnet suçu 19.03.2012 tarihinde işlediği, bozma öncesi yapılan yargılamada 20.12.2012 tarihinde sorgusu yapılan sanığın beraatine karar verildiği, sanık hakkında verilen 07.05.2019 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 05.07.2019 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 28.04.2022 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 05.07.2019 ile 28.04.2022 tarihleri arasında (1 yıl 11 ay 22 gün) dava zamanaşımı süresinin durduğu,

denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 28.04.2022 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı ve son olarak 12.01.2024 tarihinde sanık hakkında hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla; zamanaşımının durduğu süreler (1 yıl 11 ay 22 gün) mahsup edildikten sonra,

zamanaşımını kesen son işlem olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu suç yönünden bozma öncesi sanığın sorgusunun yapıldığı 20.12.2012 tarihinden, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilen 12.01.2024 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde düzenlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi,