Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2642 K.2024/9330

Sanık hakkında mühür bozma suçundan tensip ile birlikte verilen düşme kararının katılan vekiline 25.01.2024 tarihinde tebliğ edildiği, katılan vekilinin 26.01.2024 tarihli dilekçe ile süresinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/1275 Esas, 2015/16488 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca verilen 5 ay hapis cezasının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19.10.2022 tarihli ve 2019/10700 Esas, 2022/16488 Karar sayılı kararı ile seri muhakeme usulü yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma üzerine, Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.01.2024 tarihli ve 2024/21 Esas, 2024/3 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılmasına, kararın bozulmasına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.11.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.01.2024 tarihli ve 2024/21 Esas, 2024/3 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,