Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2658 K.2025/1651

Sanık hakkında, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 06.12.2021 tarihli ve 2021/41551 Esas, 2021/11620 Karar sayılı kanun yararına bozma kararı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 21.01.2020 tarihli ve 2017/15-618 Esas, 2020/16 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere.

Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2018 tarihli ve 2017/891 Esas, 2018/150 Karar sayılı kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği 17.04.2018 ile Özel Dairenin bu hükmün kanun yararına bozulmasına karar verdiği 06.12.2021 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253. maddesinin dördüncü fıkrasında, "Soruşturma konusu suçun uzlaşmaya tâbi olması ve kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunması hâlinde, dosya uzlaştırma bürosuna gönderilir. Büro tarafından görevlendirilen uzlaştırmacı, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar görene uzlaşma teklifinde bulunur. Şüphelinin, mağdurun veya suçtan zarar görenin reşit olmaması halinde, uzlaşma teklifi kanunî temsilcilerine yapılır.

Uzlaştırmacı, uzlaşma teklifini açıklamalı tebligat veya istinabe yoluyla da yapabilir. Şüpheli, mağdur veya suçtan zarar gören, kendisine uzlaşma teklifinde bulunulduktan itibaren yedi gün içinde kararını bildirmediği takdirde, teklifi reddetmiş sayılır.", aynı maddenin on üçüncü fıkrasında, "Uzlaştırma müzakereleri gizli olarak yürütülür. Uzlaştırma müzakerelerine şüpheli, mağdur, suçtan zarar gören, kanunî temsilci, müdafi ve vekil katılabilir.

Şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenin kendisi veya kanunî temsilcisi ya da vekilinin müzakerelere katılmaktan imtina etmesi halinde, uzlaşmayı kabul etmemiş sayılır.". 05.08.2017 tarihli ve 30145 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 29. maddesinin birinci fıkrasında, "Uzlaştırmacı; şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar görene uzlaşma teklifinde bulunur.

Şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar görenin reşit olmaması ya da kısıtlı olması hâli ile mağdur veya suçtan zarar görenin ayırt etme gücü bulunmaması durumunda, uzlaşma teklifi kanunî temsilcilerine yapılır.", aynı maddenin altıncı ve yedinci fıkralarında "Uzlaştırmacının uzlaşma teklifinde bulunacağı şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar gören ya da kanunî temsilcilerine iletişim araçlarıyla ulaşılamaması hâlinde açıklamalı uzlaşma teklifi büro aracılığıyla yapılır.

Bu işlem uzlaştırmacının, büroya başvurarak teklif formunu vermesi üzerine gerçekleştirilir. Uzlaşma teklifinde bulunmak için çağrı; telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle de yapılabilir. Ancak, bu çağrı uzlaşma teklifi anlamına gelmez.", yine Yönetmeliğin 31. maddesinin birinci fıkrasında, "Uzlaştırma müzakerelerine şüpheli, sanık, katılan, mağdur, suçtan zarar gören, kanunî temsilci, müdafi ve vekil katılabilir.

Şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar görenin kendisi veya kanunî temsilcisi, müdafi ya da vekilinin haklı bir mazereti olmaksızın müzakerelere katılmaktan imtina etmesi hâlinde, ilgili taraf uzlaşmayı kabul etmemiş sayılır. " şeklinde yer alan düzenlemeler karşısında.

İncelenen dosya içeriğine göre; başka suçlardan hükümlü olarak ceza infaz kurumunda bulunan sanık ile alzheimer hastalığı bulunduğu ve ayırtım gücü olmadığı iddia edilen katılan için vasi atama kararları bulunup bulunmadığı araştırılarak,

bulunması halinde vasi aracılığıyla uzlaştırma işlemlerinin yürütülmesinin gerektiği gözetilmeden, uzlaştırma görüşmelerinin doğrudan ceza infaz kurumundaki sanık ve UYAP kayıtlarına göre halen hayatta olan katılanın "yasal mirasçıları" olduğu belirtilen çocukları ile telefon yoluyla yapılıp, edim miktarında anlaşma sağlanamadığından bahisle uzlaşmanın gerçekleşmediği şeklinde düzenlenen uzlaşma raporu esas alınarak yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,