Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2796 K.2025/7487

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı "güveni kötüye kullanma" suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede.

Güveni kötüye kullanma suçunun düzenlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 155/1. maddesinde hapis cezasının yanında adli para cezasına ilişkin yaptırım da öngörülmüş olmasına rağmen, sanık hakkında adli para cezası uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini ve sanığın tekerrüre esas alınan Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2009 tarihli ve 2008/486 Esas, 2009/52 Karar sayılı ilamında da sanık hakkında tekerrür uygulandığının anlaşılması karşısında,

sanığın cezasının 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesine göre 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından ve bozma öncesi hükmün sanık tarafından temyiz edildiği dikkate alınarak kazanılmış hak ilkesi gereği sonucu etkilemeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.