Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2872 K.2025/1002

Temyizin kapsamına göre. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının. 30.04.2019 tarihli ve 2019/25400 Esas, 2019/9565 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e ve son, 158/3, 43/1, 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır. 2. Diyarbakır

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli ve 2019/270 Esas, 2020/440 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e ve son, 62, 52/2-4, ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 16.540,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Anılan kararların katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/288 Esas, 2022/485 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında TCK'nın 158/3 ve 43/1 maddelerinin tatbik edilmesi gerekirken eksik ceza tayin edildiği gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. Diyarbakır

4. Ağır Ceza Mahkemesinin bozmaya uyarak eksik hususları ikmal ettiği ve 20.10.2022 tarihli ve 2022/237 Esas, 2022/300 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e ve son, 158/3, 43/1, 62, 52/2-4, ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 41.360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 5. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/188 Esas, 2023/770 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, sanık hakkında Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli ve 2019/270 Esas, 2020/440 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine inceleme yapan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesince 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasına yollamada bulunularak duruşma açılmaksızın mahkûmiyet hükmünün ağırlaştırıcı hal ve artırım maddesi uygulanmaksızın eksik ceza tayin edilmesi nedeniyle bozulmasına karar verildiği, oysa ki anılan fıkranın (e) ve (f) bentlerinde İlk derece mahkemesi kararlarının hangi hallerde bozulabileceğinin açık ve tahdidi şekilde belirtildiği, verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından duruşma açarak karar vermek yerine sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri göz ardı edilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırı şekilde 21.04.2022 tarihli bozma kararı verildiği ve anılan karara karşı direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden hüküm kurulduğu, bu kararın yeniden istinaf edilmesi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesince sanık hakkında düzeltilerek esastan ret kararı verildiği belirlenerek yapılan incelemede. Somut olayda.

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli ilk kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağırılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hukuka aykırı şekilde duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda bozma kararı verilmesi ve bu şekilde yargılamaya devam edilerek 21.09.2023 tarihli inceleme konusu esastan ret kararlarının verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi