Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3052 K.2024/10525

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2009 tarih ve 2009/230 Esas, 2009/1226 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık (karşılıksız yararlanma ) ve mühür bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi Başkanlığı'nın 25.07.2012 tarih ve 2011/20998 Esas 2012/27110 Karar sayılı ilamı ile karşılıksız yararlanma suçu bakımından 6352 Sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin 1.fıkrası uyarınca aynı maddenin 2.fıkrasına göre işlem yapılması için dosyanın Mahkemesine iade edildiği, belirlenerek incelemede;

Yargıtay 2. Ceza Dairesi Başkanlığı'nın 25.07.2012 tarih ve 2011/20998 Esas 2012/27110 sayılı Kararı ile Mahkemesine iade edilmesi üzerine Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2013 tarihli 2012/1682 Esas, 2013/974 K sayılı ilamı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulup erteleme kararı verildiği, mühür bozma suçundan mahkumiyet hükmü kurulup hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

bu kararın da 01.10.2013 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 04.11.2009 tarihli mahkumiyet hükmünden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.10.2013 tarihine kadar asli zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde 22.01.2017 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 01.11.2023 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı,

böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.10.2013 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 22.01.2017 tarihine kadar asli zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "Mühür bozma" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık hakkında ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 04.11.2009 tarihinden, hükmün açıklandığı 07.03.2024 tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,