Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/308 K.2024/13729

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4. maddesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359. maddesine eklenen "Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde,

Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/6. maddesinde yer alan "Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar." hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında, temyiz kapsamında bulunmayan aynı mükellefiyetine ilişkin "2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan 08.03.2016 tarihli mahkûmiyet hükümlerinin, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d. maddesi uyarınca temyize konu suç yönünden de olağan zamanaşımını kestiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen, "2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun, 213 sayılı Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/b maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu 08.03.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden,