Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3289 K.2024/15959

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesi gereği belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin kesen son sebep olan sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 27.01.2016 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilerek kamu davasının düşmesine karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (1) nolu fıkrasının hükümden tamamen çıkartılarak,

yerine "Sanığın yargılama konusu defter, kayıt ve belgeleri gizleme eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesi gereği belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin kesen son sebep olan sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 27.01.2016 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından,