Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3391 K.2024/14593

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında; 09.12.2013 tarihli isteme yazısının sanığın bilinen adresine, suç tarihinde yürürlükte olan 213 sayılı Kanun'un 102 inci maddesinde düzenlenen tebliğ usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği anlaşılmakla, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

a) Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Suç tarihinin, defter ve belge istem yazısının tebliğ edildiği tarihten itibaren 15 günlük sürenin bitimini izleyen tarih olan 09.01.2014 olduğu ve tekerrüre esas alınan Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/10 Esas ve 2005/39 Karar sayılı ilamının infaz tarihinin suç tarihinden sonra olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı, adli sicil kaydında yer alan diğer ilamların tekerrür oluşturup oluşturmayacağının araştırılarak sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,