Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3940 K.2024/13206

Kısmi onama Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, yukarıda ayrıntılarına yer verilen temyize konu kararının katılan ... vekili tarafından temyiz edildiği belirlenmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir ve temyiz isteminin süresinde olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2023 tarihli ve 2023/67 Esas, 2023/408 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık, nitelikli dolandrıcılığa teşebbüs suçlarından beraat kararı verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 19.03.2024 tarihli ve 2024/79 Esas, 2024/218 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan karara yönelik katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun istinaf başvurusunun reddine ilişkin ek kararda isabetsizlik bulunmadığından istinaf başvurusunun reddine kesin olarak. Hazine ve Maliye Bakanlığının nitelikli dolandırıcılık suçlarından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 16.04.2024 tarihli ek kararı ile katılan ... vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz başvurusunun reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyizi; kararın bozulmasına ilişkindir. 2.Katılan ... vekilinin kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan ... Vekilinin Temyizi Yönünden.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2022 tarihli ve 2022/11-436 Esas, 2022/705 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde dolandırıcılık suçunun işlendiği iddia edilen kamu davasında, 01.09.2016 tarihinde kamu kurumundan ihraç edilen sanık yönünden, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanma alanı bulunmadığı,

diğer yandan nitelikli dolandırıcılık suçunun 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince terör amacıyla işlenen ve bu nedenle cezasında artırım yapılması gereken suçlar arasında da sayılmadığı gözetilerek, inceleme konusu dosya bakımından sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin istinaf isteminin esastan reddi kararının temyiz kanun yoluna tabi olup olmadığının belirlenmesinde 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (son) bentlerinin dikkate alınması gerektiği kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Yapılan ön inceleme ve yukarıda yer verilen kabule göre, sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu için 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (son) bentlerinde öngörülen cezanın türü ve miktarı dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraat kararının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen.

“On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir. B.

Şikayetçi İç işleri Bakanlığı Vekilinin Temyizi Yönünden. İlk Derece Mahkemesinin 26.12.2023 tarihli ek kararı ile katılan ... Bakanlığının doğrudan suçtan zarar görmediği, bu nedenle davaya katılma ve kararı istinaf hakkı bulunmadığı anlaşılmakla. CMK'nın 296/1.maddesi uyarınca katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun sıfat yönünden reddine" karar verildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 19.03.2024 tarihli ve 2024/79 Esas, 2024/218 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından CMK'nın 276/2. maddesi uyarınca kesin olarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, inceleme konusu ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden şikâyetçi kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

IV. KARAR

A. Katılan ... Vekilinin Temyizi Yönünden. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Şikayetçi ... Vekilinin Temyizi Yönünden. Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararında neticesi itibarıyla hukuka aykırılık görülmediğinden şikayetçi vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çankırı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi