Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3946 K.2024/13820

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 38. maddesi uyarınca dava zamanaşımını durduran veya kesen nedenlerin kanunda açıkça gösterilmesinin gerektiği, bu nedenlerin yorum veya kıyas yoluyla genişletilmesi mümkün olmadığı nazara alındığında; sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanmasına yönelik verilen durma kararının, zamanaşımı süresini durduran veya kesen bir neden olduğuna ilişkin herhangi bir kanuni düzenlemenin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “Mühür bozma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, sanık hakkında bozma öncesi mahkûmiyet kararının verildiği 22.10.2015 tarihinden, bozma sonrası mahkûmiyet kararının verildiği 08.02.2024 tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak DÜŞMESİNE,