Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/403 K.2024/9488

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203 üncü maddesinin birinci fıkrası 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Kararın, sanık müdafiî tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 26.10.2022 tarihli ve 2020/6079 Esas, 2022/17879 Karar sayılı ilâmıyla seri muhakeme usulü yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine Gaziantep

10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/461 Esas, 2023/537 Karar sayılı kararı kararı ile; sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203 üncü maddesinin birinci fıkrası 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyizi; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, seri muhakeme usulü ile ilgili müvekkiline tebligat yapılmadığına ve bozma sonrası diyecekleri sorulmadan karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın ikametinde 03.01.2013 tarihinde katılan kurum görevlileri tarafından yapılan kontrolde kapalı olan abonenin elektrik enerjisi açılıp kullanıldığının tespit edildiği ve suç duyurusunda bulunulması üzerine, sanık hakkında mühür bozma suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Sanık aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Mahkemesince sanık hakkında mühür bozma suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Seri muhakeme usulüne ilişkin bildirimin 17.04.2023 tarihinde sanığa bizzat tebliğ edildiği, bozma ilâmından sonra mahkemece sanığın savunmasının alınması için zorla getirme emri düzenlenmiş, 06.07.2023 tarihli duruşmada sanığın hazır bulunduğu, beyanda bulunmak üzere süre talep ettiği ve bir sonraki duruşmada da ek süre talep ettiği, 21.09.2023 tarihli karar duruşmasında sanık müdafisinin bozma ilamına karşı beyanda bulunduğu,

kaldı ki, lehine bozma kararı verilen, bozma sonrası kurulan hükümlerde de bozmaya konu olan ceza ile aynı cezaya hükmolunan sanığın bozmaya karşı beyanları alınmadan da duruşmaya devam edilebileceği, bu nedenle bu yönden sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafinin bu hususlardaki yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Ancak; a) Sanığın adli sicil kaydında yer almayan ve sanıkla ilgisi olmadığı UYAP sisteminden yapılan araştırmada anlaşılan Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2009 tarihli ve 2008/163 Esas, 2009/88 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas alındığı, ancak sanığın alınan sabıka kaydına göre 03.01.2011 tarihinde yerine getirilen, Ankara

24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1031 Esas, 2010/614 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğu anlaşıldığından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin buna göre uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, b) Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak, tespitin yapıldığı tarih olan "03.01.2013" yerine "03.10.2013" yazılması, Hukuka aykırı görülmüş olup bahse konu bu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Gaziantep

10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/461 Esas, 2023/537 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, gerekçeli karar başlığında suç tarihi bölümünden "03.10.2013" tarihinin çıkartılarak "03.01.2013" tarihinin eklenmesi ve hüküm fıkrasında tekerrürün uygulanmasına dair 6 ncı paragrafındaki "Gaziantep