Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/405 K.2024/14585

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31/05/2019 tarihli ve 2017/918 Esas, 2019/520 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31/05/2019 tarihli ve 2017/918 Esas, 2019/520 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 27/01/2021 tarihli ve 2020/1377 Esas, 2021/6 Karar sayılı kararı ile duruşmalı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile beraat hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına;

hükmün, sanığın defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür uygulamasına şeklinde düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 27/01/2021 tarihli ve 2020/1377 Esas, 2021/6 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli ve 2021/37240 Esas, 2022/9288 Karar sayılı kararı ile, 08.04.2022 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edilip 15.04.2022 tarih ve 31810 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun yönünden değerlendirime yapılmak üzere hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2023 Tarihli ve 2022/716 Esas, 2023/936 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinina fıkrasının ikinci bendi, 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile değiştirilen 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesi ve geçici 34 üncü maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, tebligatın usulsüz olduğuna, incelemenin iş yerinde yapılmasının zorunluğu olduğuna, defter ve belgelerin muhasebe işlerine bakan ve sonradan vefat eden Mustafa Soyuçeşmeli isimli kişide bulunduğuna, usul ve yasaya uygun ilk derece mahkemesi hükmünün onanması gerektiğine, bu nedenle sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç ve hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesine göre; suç tarihi itibarıyla vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır.

Sanık savunmasında; taşınma sırasında defter ve belgelerinin kaybolduğunu, daha sonra vefat eden Mustafa Soyçeşmeli isimli muhasebeci tarafından muhafaza edildiğini öğrendiğini, şahsın ani ölümünden sonra bu defter ve belgelere ulaşamadıklarını, defter ve belge kayıtlarının bilgisayar ortamında tutulduğunu ancak tüm çabalara rağmen kayıtlara erişemediklerini beyan etmesi karşısında, sanığın savunmasının 213 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmadığı ve defter belgeleri saklama zorunluluğuna dair sorumluluğun başkasına devredilemeyeceği gözetilerek, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun unsurları itibariyle oluştuğu anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri reddedilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR