Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/4090 K.2024/14587

Adana Defterdarlık Muhakemat Müdürlüğünün 16.11.2023 tarihli sayılı yazıları ile tebligatın kendilerine sehven geldiği, gereği için Adana Gelir İdaresi Başkanlığına gönderildiğinin belirtildiği ve katılan vekili tarafından temyizin 16.11.2023 öğrenme tarihinden itibaren yasal süre içinde 21.11.2023 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiş, Mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak inceleme yapılmıştır.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, gerekçeli kararın, katılan Adana Gelir İdaresi Başkanlığı yerine, sehven Adana Defterdarlık Muhakemat Müdürlüğüne tebliğ edildiği bu suretle temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,