Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/4105 K.2025/11882

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2013/413 Esas, 2019/360 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraat kararları, sanıklar ... ve ... hakkında ise 5237 sayılı Kanun'un 204/1, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin 14.12.2023 tarihli ve 2020/3202 Esas, 2023/2689 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşmesine yönelik hüküm kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Suçun işlendiğinin sabit olduğuna, sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve bu sürenin suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla; hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Her ne kadar UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre, sanıklardan ...'in hükümden sonra 03.08.2024 tarihinde öldüğü belirlenmiş ise de, Dairemizce de düşme kararı verilmesi gerekeceği cihetle; Bölge Adliye Mahkemesince verilen düşme kararının sonucu itibarıyla doğru olduğu değerlendirilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,