Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/4139 K.2025/2666

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Anadolu Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 19.09.2014 tarihli rapor değerlendirme komisyon mütalaasının 2012, 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olduğu,

ancak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2014 tarihli ve 2014/47574 Esas sayılı iddianamesi ile "2012, 2013 hesap dönemlerinde bir kısım mal ve hizmet alımının sahte belgeler (fatura) ile belgelendirildiğinin belirlendiği" şeklinde sahte fatura kullanma suçu anlatılmış ise de, "sahte fatura düzenleme/kullanma" şeklinde dava açıldığı ve Mahkemece hükmün gerekçe kısmında,"2012, 2013 hesap dönemlerinde bir kısım mal ve hizmet alımının sahte belgeler (fatura) ile belgelendirildiğinin belirlendiği" şeklinde sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulduğuna dair anlatım olmasına rağmen gerekçenin devamında, "sanığın 2012,

2013 yıllarında sahte fatura düzenlemek suretiyle üzerine atılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçunu işlediği sabit olduğundan" denildiği ve hüküm fıkrasında "sahte fatura düzenleme" suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla, Tebliğnamede bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş; şirket adına en son Eylül/2013 döneminde fatura düzenlendiği ve dosya kapsamına göre bu tarihten sonra fatura düzenlendiğine dair delil bulunmadığı anlaşılmakla, en aleyhe kabulle "30.09.2013" olması gereken suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "2012 ve 2013" olarak yanlış yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.