Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/4465 K.2025/8213

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirebilir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan, 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 15.02.2023 tarihli kararı ile hükmün sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Bakırköy

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.01.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli kararı ile ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; atılı suçu işlemediğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, sanık hakkında İlk derece mahkemesi tarafından verilen kararın istinaf edilmesi üzerine inceleme yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesince 5271 sayılı Kanun'un 2 80... uncu maddeleri gereğince duruşma açılmaksızın hukuki süreçte belirtilen nedenle bozulmasına karar verildiği, fakat anılan fıkranın (e) ve (f) bentlerinde İlk derece mahkemesi kararlarının hangi hallerde bozulabileceğinin açık ve tahdidi şekilde belirtildiği, verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından duruşma açarak karar vermek yerine sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri göz ardı edilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırı şekilde 15.02.2023 tarihli bozma kararı verildiği ve anılan karara karşı direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden hüküm kurulduğu, bu kararın yeniden istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesince sanık hakkında esastan ret kararı verilmesi ile yapılan incelemede. Somut olayda.

İlk Derece Mahkemesinin 05.10.2020 tarihli ilk kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağırılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hukuka aykırı şekilde duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda bozma kararı verilerek ve bu şekilde yargılamaya devam edilerek 07.05.2024 tarihli inceleme konusu esastan ret kararının verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen yukarıda esas numarası yazılı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi