Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/45 K.2024/651

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2004/1210 Esas, 2015/115 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ruhsatnamede ve plakada sahtekarlık suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 350 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 ve 58 nci maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 02.10.2018 tarihli ve 2018/4742 Esas, 2018/12957 Karar sayılı Cumhuriyet savcının temyiz isteminin süre yönünden reddi kararı üzerine kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04.12.2023 tarihli ve 2023/20311 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2023 tarihli ve KYB-2023/133229 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2023 tarihli ve KYB-2023/133229 sayılıı kanun yararına bozma isteminin; “Sanığın üzerine yüklenen suçun 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 350/1. maddesinde öngörülen oto ruhsat ve plakasında sahtecilik suçunu oluşturduğu ve sanığın lehine olan anılan Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 01/09/2004 tarihinden itibaren kararın verildiği 05/03/2015 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeksizin, sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Sanığın çalıntı olan... plaka sayılı araca sahte plaka ile bu plakaya uygun sahte motorlu araç trafik ve tescil belgeleri düzenlediğinin iddia ve kabul olunmasına göre, sahte plaka yönünden eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun'un 333 üncü maddesinin birinci fıkrası, trafik ve tescil belgeleri yönünden ise aynı Kanun'un 350 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları kapsamında kaldığı, 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9 uncu maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 104 üncü maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan en aleyhe kabulle belgelerin ele geçirildiği 04.10.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmıştır.

3. 765 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2004/1210 Esas, 2015/115 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeni sanığın cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,