Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/4634 K.2024/14443

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2018 tarihli 2015/483 Esas, 2018/172 K sayılı ilamı ile sanık hakkında Özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulup hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın da 07.06.2018 tarihinde kesinleştiği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde 15.11.2022 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 08.09.2023 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, 5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07.06.2018 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 15.11.2022 tarihine kadar asli zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "Özel belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık hakkında ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 28.02.2011 tarihinden, hükmün açıklandığı 14.02.2024 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,