Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/4701 K.2025/3739

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

1. Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 02.03.2010 tarihli ve 2010/9-47 Esas, 2010/45 Karar sayılı ilamı ile dairemizin benzer nitelikteki yerleşik kararlarında belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için objektif ve subjektif koşulların bir arada bulunmasının gerektiği, bu şartların sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını kabul etmesi, daha önce kasıtlı başka suçtan sabıkasının bulunmaması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri itibariyle ve duruşmadaki tutum ve davranışlarına göre yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaate varılması,

suçun işlenmesiyle oluşan mağdur ve kamunun zararının aynen iade, tazmin ve önceki hale getirme suretiyle giderilmesinden ibaret olduğu, işlenen suç nedeniyle oluşmuş somut bir zararın da bulunmadığı gözetilerek,

hakkında takdiri indirim uygulanan ve suç tarihi itibariyle engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması müesseselerinin uygulanma sınırları içerisinde kalan mahkumiyet hükmü bakımından objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden yasal şartları bulunmadığından bahisle 5237 sayılı TCK'nin 51 ve 5271 sayılı CMK'nin 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,