Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/4774 K.2024/15453

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, sanığın temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, katılan vekilinin ise temyiz isteminin süresinden sonra olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Katılan vekiline 01.03.2024 tarihinde tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra 28.03.2024 tarihinde temyiz ettiğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın Temyizi Yönünden

Sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun, 5237 sayılı TCK'nin 203/1. Maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının kesen son sebep olan ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 18.06.2014 tarihinden karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü tesisi,