Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/524 K.2024/11514

Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/342 Esas, 2022/774 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki uyarlama yargılaması sonucunda, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/a-2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik vekalet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulüne dair mercii Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2023 tarihli ve 2023/233 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 19.04.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.12.2023 tarihli ve 2023/22879 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2023/140197 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2023/140197 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet (defter ve belgeleri ibraz etmemek) suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 359/a-2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2015 tarihli ve 2014/1543 esas, 2015/398 sayılı kararının 24/04/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 06/04/2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanması ile sanığın,

213 sayılı Kanun'un 359/a-2 ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2021 tarihli ve 2021/99 esas, 2021/368 sayılı kararının Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 01/02/2022 tarihli ve 2021/1672 esas, 2022/192 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi sonucu kesinleşmesini takiben,

15/04/2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 213 sayılı Kanun uyarınca uyarlama yapılması talebinin kabulü ile sanığın mahkûmiyetine,

sanığın müdahil kurum tarafından tarh edilen vergi asıl ve cezalarını 7143 ve 7346 sayılı Kanun kapsamında ödememiş olması sebebi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 08/04/2022 tarihli ve 7394 sayılı kanun maddesiyle eklenen ek fıkra uyarınca cezasından indirim yapılmasına yer olmadığına, karar kesinleştiğinde eski hükümünde bir değişiklik olmadığından eski hükmün infazın aynen devamına dair Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2022 tarihli ve 2022/342 esas, 2022/774 sayılı kararına karşı hazine vekili tarafından vekâlet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulüne,

kararın gereği için mahkemesine iadesine ilişkin mercii Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/04/2023 tarihli ve 2023/233 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet (defter ve belgeleri ibraz etmemek) suçundan Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2021 tarihli kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği, anılan kararın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 01/02/2022 tarihli kararı ile stinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi sonucu kesinleşmesini takiben,

15/04/2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı kanun kapsamında uyarlama talebinin kabulüne karar verilmesini müteakip, sanığın müdahil kurum tarafından tarh edilen vergi asıl ve cezalarını 7143 ve 7346 sayılı Kanun kapsamında ödememiş olması sebebi ile cezasından 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 08/04/2022 tarihli ve 7394 sayılı kanun maddesiyle eklenen ek fıkra uyarınca indirim yapılmasına yer olmadığına, karar kesinleştiğinde eski hükümünde bir değişiklik olmadığından eski hükmün infazın aynen devamına karar verilmesini takiben,

Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/04/2023 tarihli ve 2023/233 değişik iş sayılı kararı ile, hazine vekili tarafından vekâlet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulüne karar verilip, kararın gereği için mahkemesine iadesine karar verilmiş ise de,

Mahkemesince uyarlama talebinin kabulüne karar verildiği ancak, sanığın müdahil kurum tarafından tarh edilen vergi asıl ve cezaların ödememiş olması nedeni ile cezasından indirim yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, dolayısıyla sanık hakkında uyarlama yargılaması sonucunda verilmiş yeni bir hüküm bulunmadığı, sanık hakkındaki kesinleşen mahkûmiyet hükmünün hukuk aleminde varlığını koruduğu ve dolayısıyla yeniden vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği cihetle, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde.

Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/342 Esas, 2022/774 Karar sayılı kararına yönelik yalnızca vekalet ücreti yönünden itirazda bulunulması ve bu hususla sınırlı olarak inceleme yapılması nedeniyle, karardaki diğer hukuka aykırılıkların merci tarafından gözetilemeyeceği ve Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/342 Esas, 2022/774 Karar sayılı kararının kanun yararına bozulması halinde, bu karara yönelik itirazın kabulüne dair mercii Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2023 tarihli ve 2023/233 Değişik İş sayılı kararının hukuki sonuç doğurmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi neticesinde herhangi bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında.

213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca, uyarlama yargılaması yapılarak, hükümlü hakkında belirlenecek temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim uygulanması hususunun değerlendirilmesinin gerektiği gözetilmeden, önceki hükmün aynısı kurulduktan sonra, eski hükümde değişiklik olmadığından bahisle infazın aynen devamına karar verilmesinin Kanun'a aykırı olduğu anlaşılmıştır.

2. Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/342 Esas, 2022/774 Karar sayılı kararına ilişkin belirlenen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına dair Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR