Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/6148 K.2025/5807

Sanık hakkında, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 13.05.2019 tarihli ve 2019/2936 Esas, 2019/4606 Karar sayılı kanun yararına bozma kararı üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

katılan vekilinin temyiz isteminin beraat, sanık müdafinin temyiz isteminin ise mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 21.01.2020 tarihli ve 2017/15-618 Esas, 2020/16 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere.

Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2013/563 Esas, 2015/191 Karar sayılı kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği 01.04.2015 ile Özel Dairenin bu hükmün kanun yararına bozulmasına karar verdiği 13.05.2019 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede.

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında.

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2014 tarihli ve 2014/43181 Soruşturma, 2014/14610 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak olarak sanık hakkında, "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı,

"sahte fatura kullanma" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, hükmün gerekçesinde sanığın "2008-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından mahkûmiyetine, "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan beraatına karar verildiğinin belirtilmesine karşın;

hüküm fıkrasında ise, "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan hem beraat hem mahkûmiyet, "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan ise mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması yasaya aykırı, 2. Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle,

213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak,